1. Wiktorii z Nowowiejskich Kurcewskiej 1734-/1772, (linia przodków znana do Zofii /ur. ok. 1580/ żony Wojciecha Szczypierskiego, Kalisz, Wielkopolska, zob.: Teki Dworzaczka), haplotyp oznaczony: X2e1b
2. Józefy z Ruckich Pietruskiej, 1787-1840, matki Domiceli z Pietruskich Dzieduszyckiej
   haplotyp oznaczony: H2a1 w próbce DNA Andrzeja Krzyżanowskiego
3. Józefy z Czachórskich Watta-Skrzydlewskiej linia przodków znana do Zuzanny Skrzyckiej, zm. przed 1770 r., Wielkopolska, zob. Teki Dworzaczka spodziewany haplotyp: H6a1b, haplotyp oznaczony: H w próbce DNA Łukasza Mellerowicza/
4. Petroneli z Kropiewnickich Grodzkiej linia przodków znana do Marianny z d. Kropiewnickiej ur. ok. 1765 r.,
   haplotyp oznaczony: HV w próbce DNA Lucjana Łapińskiego
5. Klary Kibort zamężnej Niezinska, ur. ok. 1794, na Litwie (Żmudź)
   haplotyp oznaczony: W w próbce Sarunasa Liekisa

• Otrzymane w maju 2013 r. wynik rozszerzonego do Pełnej Sekwencji Mitochondrialnej (FMS lub FGS) testu Andrzeja Szuleckiego #200042 są niezwykle interesujące. FMS w zakresie HVR1 i Regionu Kodującego (CR) są całkowicie zgodne, w tym co do specyficznej mutacji CR w obu liniach genealogicznych. Jedyna różnica między próbkami #236824 i #171497 a #200042 występuje w regionie HVR2 i dotyczy dwóch dodatkowych cytozyn w pozycji 309. Ten polimorfizm jest jednak niestabilny i w badaniach filogenetycznych jest ignorowany.
• Z wyniku Andrzeja Szuleckiego można wnioskować, że Andrzej Zeltman #194422 ma identyczny region CR jak jego dwie kuzynki, skoro ma identyczny Andrzej Szulecki zewnętrzny krewny tej rodziny. Oczywiście mogło się zdarzyć że w CR Andrzeja Zeltmana pojawiła się jakaś nowa mutacja, ale na pewno nie pochodzi ona od prababki Maurycji z Goczałkowskich Śniechowskiej.
• Identyczność regionu HVR2 Andrzeja Zeltmana i obu kuzynek dowodzi, że niestabilne mutacje 309.1C, 309.2C w skali genealogicznej są dość stabilne, skoro posiadała je w chwili urodzenia w 1839 r. Maurycja z Goczałkowskich Śniechowska. Analiza tych mutacji w subkladzie X2e1 może wskazać na strukturę pokrewieństwa w skali genealogicznej (kilkuset lat).
• Odmienność w zakresie braku mutacji 309.1C, 309.2Cw próbce Andrzeja Szuleckiego dowodzi że zgodnie ze znanym jego rodowodem w linii żeńskiej sięgającym połowy XVIII w. pokrewieństwo to jest dawniejsze, może XVII lub XVI wieczne. Można zatem powiedzieć, że genom tych osób, z pominięciem różniących je dodatkowych Cytozyn w pozycji 309 jest charakterystyczny dla szlacheckiego Subkladu Wielkopolskiego, a więc, że osoby posiadające taki haplotyp powinny pochodzić od tej samej szlachcianki żyjącej gdzieś w średniowiecznej Wielkopolsce. Badania metrykalne wspierają więc badania z zakresu genealogii genetycznej i odwrotnie.
  
• Należy się spodziewać uwzględnienia uzyskanych wyników w żeńskim drzewie filogenetycznym człowieka
  

aktualizacja: 2026-05-11

Stanisław J. Plewako